15 Kasım 2007 Perşembe

Güzel Kızım

Dün akşam inanılmaz bir korku ve hüzün yaşadım. Ankarada kızıma bakacak ailemizden biri olmadığı için minişim kreşe gidiyor. Kızımı servisten almak için aşağı indim bir baktım deniz gözlümün alnında kocaman bir şişlik var ne oldu demeye kalmadı öğretmeni bugün bir arkadaşı besteye sandalye fırlatmış dedi. Ne diyeceğimi ne düşüneceğimi bilemedim. Üstelik 16,30 sularında olmuş ve bize haber vermediler. Haber vermedikleri için kreşemi dikkat etmedikleri için öğretmenemi kızayım bilemedim. Üzüntü de bir yandan cabası .en azından müdahale edilmiş. Bizde evde krem sürdük. Dikkat etmeleri ve çocuklarını bir kez daha uyarmaları için berkcanın ailesiyle konuştuk. Buna da şükür allah daha kötülerinden korusun çocuklarımızı

Hiç yorum yok: