29 Kasım 2007 Perşembe

Babacığım

Haluk Leventin de dediği gibi hasretler ayrılıkla başlar. Bizde de hasret dolu günler yine başladı. Babam dün akşam gitti.


3 günde kalsa 5 günde kalsa gideceğini biliyor insan ama düşünmek istemiyor kendini hazırlamak istemiyor ayrılıklara . Benim 2000 yılından beri alışamadığım gibi. Babacığımın burada olduğu günlerde akşam uçarak gitmek istiyordum eve bir çift kanat takarak. Bebeğim de dün akşam çok üzgündü gitme büyükbaba gitme yarın akşam gidersin diye söyleyip durdu. Oysaki 3 akşam öncede aynı şeyi söylemişti babam da kıyamayıp minik torununa 2 gün daha uzatmıştı . Neyseki 15 tatil yaklaşıyor. Ozamanda yeni kucaklaşmalar yaşanacak evimizde bir aksilik olmazsa ablam ve kızlarım gelecek kara gözlüm ve büyük deniz gözlüm . Şimdiden planlar yapmaya başladım kızımla yeni keşfettiğimiz yerlere götürücem onları sabaha kadar oturucam ablamın dizinin dibinde yazımı okuyan varsa sizden bir ricam var lütfen sizde benim için minik kızım için dua edin bir an önce bitsin bu ayrılık tayinimiz çıksın yeniden İzmire . Her sabah 9 saatlik mesafeden değil yarım saatlik 15 dakikalık mesafeden arayayım annemi günaydın haydi kahvaltıya bekliyorum sizi diye. Bitsin bu günler gözlerimi kapatayım açınca bir bakayım evim İzmirde hasretler bitmiş ayrılıklar bitmiş ...

2 yorum:

Adsız dedi ki...

ah ahh yarama tuz bastınız:(bende yaşadığım şehirde annesine bir çay içmeye uğrayanları öyle kıskanıyorum ki....

hale dedi ki...

emin olun bende çok kıskanıyorum bayramları da sevmiyorum herkes ellerinde çiçekler aillelerine gidiyorlar