Ah Egem

Ege’nin dağlarında dağlandım Ege’nin bağlarında bağlandım Ben gençliğimde Ege’me bağlandım Beşik kertmesiyle o yâre bağlandım Hasrettim yıllarca, Ege’me ve Egelime Ben ne çok özledim Ege’mi ve Egelimi Hasretleriyle közledim yıllarca ciğerimi İstenirse canımı veririm Ege ve Egelime Ege’nin dağlarındaki yeşil zeytin çok acı mı acı Ölüm Allah’ın emri, ayrılık hasreti ondan da acı Egeli Leyla’dır benim dermansız derdimin ilâcı Ah Egeli, başkaları acımadı, bari sen olsun acı Ah Egelim, Egelim seninle ne edelim Gel de seninle biraz muhabbet edelim Ege’nin bağlarının yaprağı sararmış, güz mü geldi Gözüm seğriyor acep senin başına bir hal mi geldi Ege’nin ovaları olmuş bembeyaz acep kar mı yağdı Bugün kulağım çok çınladı, acep beni o yâr mı andı Görenler sanki kızgın çölde gezen bir Mecnun sandı Yüreğim, yıllarca Leyla’nın hasretiyle kor gibi yandı Şu hayat yolunda düşe kalka yürürken çektim çok acı Çoğu zaman, anam oldu, evdeki benden de çileli bacı Dost ve akrabalar oldular zor günümde birer yabancı Dünya han, kullar hancı, acep ne vakit biter, bu sancı Şair der aslen Egeliyim ama Ege’ye ve Egeliye hasretim Sadece Ege’ye hasret olsam neyse Egelime de hasretim Gelse de yaz yeşillense Ege’min yeşil bağları bahçeleri Kavuşursak Egelimle o an yeşillenir, gönlümün bağları Dağlarında lâle sümbül açar, papatya kokar ovalarında Kuşlar, kelebekler, arılar uçar, bağları ve bahçelerinde Cemreler düşer, nazlı gelin gibi akan çay ve nehirlerine Eğer kavuşsam Leyla’ma, o an cemreler düşer nehrime Hor görmeyin dostlar, Ege’m ile Ege’lime olan ilgime Ben gençliğimi bıraktım, Ege’min bağ ve bahçelerinde Ben gönlümü kaptırdım, o Ege’nin bağ ve bahçelerinde Tâ ezelden beri, hayranımdır Ege’m ve Egeli sevdiğime Bayram TUNCA