YENİ GÜN

Yeni bir güne daha başladık . Yeni umutlarla yeni sevinçlerle. Her gün olduğu gibi bugünde aynı umutla uyandım ben. 8 yıldır her sabah içimde belki bu gün dediğim , her akşam yatarken bu gün de olmadı belki yarın dediğim umudumla. İçim umut dolu, hep aynı isteğin umuduyla dolu. İzmire taşınma umudu Onurun tayininin İzmir e çıkması umudu Ümitsiz yaşanmıyorki . Galiba hayat benim bu umuduma pek sıcak bakmıyor. Aslında eşimin 10/08/07 tarihinde Fethiye ye tatile giderken tayini çıktı. Kızlarda bizim yanımızdaydı. Onurun belli etmemeye çalışarak konuşmasından üçümüzde anlamıştık. Bestoşum daha küçük olduğu için anlayamadı. Kızlarımla aynı arabanın içinde mesajlaştık acaba nereye çıktı tayinimiz acaba kuşadasımı acaba çeşme mi yoksa asıl istediğim İzmir mi diye. O an sorsamda cevabını alamdım onur dan önemli bir şey değil işle ilgili cevabını aldım . Fakat içim daha bir umutluydu o gün sanki kafesinden kuşu çıkarıp benim içime koymuşlar ve o kuş orada dışarı çıkmak için delicesine kanat çırpıyordu. 2 saat boyunca aynı kuş kalbimde çırpındı sonundada kuşum hava alamadı içeride.
Dün bestoşum aşı oldu. Okuldaki ilk aşısında yanında olabilmek için izin aldım. Aşı olurken yetişemedim ama beni gördüğündeki gözünde beliren pırıltıyı ömür boyunca unutamam. Bestoşum Eve giderken en can alıcı konuyu tayinimizn çıkıpta kabul etmediğimiz havalandıramadığımız kuşumuzun aynı havasızlıkla boğulmasına sebeb olan bir şey söyledi. Anne iyiki aşı olmuşum çünkü kreşe gitmeyeceğim seninle evdeyiz bu gün. Boğazım düğümlendi konuşamadım bir an . Annecim hafta sonu birlikteyiz ama diyebildim sadece.Ne kadar faydalı oldum bilemiyorum.